Winkler: Dialecticon
Home.
Testeditie. 14.02.00.
Fanmail: hjh@liacs.nl
Weert
/bl. I:286/
55.
DE GELIJKENIS VAN DEN VERLORENEN ZOON IN DEN TONGVAL VAN DE STAD WEERT.
Medegedeeld door den heer R. VAN GELEUKEN, theol. student te Roermond.
Maart 1873.
(In nederlandsche spelling.)
- Doa wääs 'ne mins, dè haai twee zeun.
- De jongste zagt aan zi vader: vader ! gè mosjt mich miin deil gèven van eur good; en hè schedde 't in de helft.
- Get 'r noa deej hè alles bi ein en de jong ging wiit reizen noa anger leinj, doa hè alles gliik t'r door maakjden met gekheid en zoepe.
- Wiej 't j'r door waas, kwaam um de brooatsnooat aan tj' liif.
- Hè pakjde zich op en verheurdje zich vör kleine knecht; en d'n half'r steurdjen um met de verken oet.
- Hè most zi liif vol krige met èrpleschelle wie de baggen èten.
- Hè dacht in zich eiges: wie veul knechs hebben heim brooat zaat en doe zoost hej honger liën te börste?
- Doe zulst tich oppakke en noa di vader toegoan en um zeggen: vader! ich heb zunj gedoan vör God en vör uch.
- Ich verdeen neet det jè mich nog vör eur wecht kindj. Dootj met mich wiej met eine van eur knechs.
- Hè ging huivers en wiej er nog wiit van ziin hoes af waas, zaag zi vader um en haai meeli met um; hè warp zich um zinen hals en kusjden um.
- De jong zagt: vader! ich heb zunj gedoan vör den hemel en vör uch; ich verdeen neet det jè mich vör eur wecht kindj.
- Doe zagt 'e vader aan ziin knechs: laupjt en haaljt voort 't schoonste kleid en doog 't um aan, auch einen rink aan ziin vinger en schoon aan ziin veut.
- Kriigt dan e vet kaof en maakjt et dooat; wè zulle fiëst haoje.
- Want mine zooan, dè ge zeetj, waas dooat en wè hebben um vrum gevonje. Doe ginge z'n aan 't fiësten.
- Mer wie d'n aodste zooan oet 't veljd huivers kwaarn en z'n hoes noaderdjen, heurdjen hè 't geschel van 't gespeul en 't danse.
- Hè reep ein van de knechs en zagt : waat es doa ?
- Hè zagt um : eur broor es vrum gekome en eur vader heet e vet kaof doen slachte van bliidschap det hè gezondj es vrum gekome.
/bl. I:288/
- De broor ergerdje zich en wooi neet ingoan. Mer de vader kwam eiges boete en neudjen um vör in te kome.
- Hè antwoordje: ich heb uch nou zooaveul joar gedeendj en jè hebjt mich nog nooit 'nne hok gegève um ens met miin vrunj te fiëste.
- Mer as eure zooan doa huivers kumptj, dè ziin geldj en good met slechte mèchtjes er door geholpe heet, dan dootj jè e vet kaof dooad.
- Mine zooan ! zagt de vader, umdet jè bi mich gebliëve zeetj, es al miin good vör dich!
- Mor djè most fiëste en plezerig zeen, umdet eur broor dooad waas en nou truk lèvendjig es, umdet hè weg waas en nou vrum es gevonje.
Johan Winkler:
Algemeen Nederduitsch en Friesch dialecticon. -
's Gravenhage : Nijhoff, 1874.